Thursday, October 06, 2011

ആകസ്മികം

ഉറക്കം വരുന്നില്ല. അവളുറങ്ങിക്കാണുമോ?
കിടത്തിയതിന്റെ നേരേ വിപരീതദിശയില്‍ വട്ടം കറങ്ങി, തല അവളുടെ കാലിന് നേരെയും കാല്‍ എന്റെ നെഞ്ചിലും വച്ച് മോനുറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.

---------------------------------------------------------

ആകസ്മികമായാണ് സരിതയുടെ അമ്മയെ കണ്ടത്, ആശുപത്രിയില്‍ നിന്നും ഞങ്ങളിറങ്ങാനൊരുങ്ങുമ്പോള്‍.
ഞാന്‍ ചിരിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. അവര്‍ കുഞ്ഞിനു വേണ്ടി കൈനീട്ടി. അവനവരുടെ മൂക്കില്‍ പിടിക്കാനാഞ്ഞു. എടുത്ത്, തെരുതെരെ ഉമ്മ വച്ചിട്ട് മോനെ തിരികെ നല്‍കി.
" ഡോക്‌ടറെയൊന്നു കാണണം "

" അവരെന്താ അങ്ങനെയുമ്മ വച്ചതെന്നറിയാമോ? "നടന്നു നീങ്ങുമ്പോള്‍ അവളുടെ നിഷ്‌കളങ്കമായ ചോദ്യം.
        " ------  ---------  "
" അതേയ്, അവരുടെ വീട്ടിലിരിക്കേണ്ട കുട്ടിയല്ലേയിത്? ഒന്നുമറിയാത്തപോലെ?! " അവള്‍ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
-------------------------------------------------
ഇന്ന് , മോനു് ഉടുപ്പെടുക്കാന്‍ കടയില്‍ കയറിയപ്പോഴാണ് അവനെ കണ്ടത്.
" മോനിപ്പം എത്രവയസ്സായി? " അവന്‍ കുഞ്ഞിന്റെ കവിളിലൊന്നു തൊട്ടു.
" സരിതയുടെ ആങ്ങളയല്ലേ? "
" അതു ശരി! എന്നെ അറിയുമോ?"
" പിന്നെ അറിയാതെ? സരിതക്ക് മോനോ മോളോ?" ഞാനും ചെവിവട്ടം പിടിച്ചു. മോളാണെങ്കില്‍ അവള്‍ക്കുള്ളപോലെ നുണക്കുഴി കാണുമോ?
" മോളായിരുന്നു. പ്രസവിച്ചയുടന്‍ മരിച്ചുപോയി."
" അയ്യോ! ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നില്ല."
" അതു സാരമില്ല. അമ്മ പറഞ്ഞിരുന്നു നിങ്ങളെ ആശുപത്രിയില്‍ കണ്ട കാര്യം. അവിടെത്തന്നെയായിരുന്നു ചേച്ചിയേയും കാണിച്ചിരുന്നത്."
-----------------------------------------------------------
 അവളുറങ്ങിക്കാണുമോ? മോന്‍ നല്ല ഉറക്കമാണ്. വിളിക്കണോ?മടിച്ച് മടിച്ച് ചോദിച്ചു.
"ഉറങ്ങിയില്ലേ നീ?"
"ഇല്ല." അവളുടെ സ്വരം പതറിയിരുന്നു
" എന്താ ആലോചിക്കുന്നത്?"
" മോളുമരിച്ചകാര്യം. "

8 comments:

  1. ചെറിയ കഥ . പക്ഷെ നന്നായി പറഞ്ഞു . നൊമ്പരം ബാക്കി .
    ആശംസകള്‍

    ReplyDelete
  2. ചുരുങ്ങിയ വരികളില്‍ എത്ര നൊമ്പരങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു തീര്‍ത്തു...ആശംസകള്‍...നല്ല അവതരണം, ഇഷ്ടായി ട്ടൊ...!

    ReplyDelete
  3. മനോഹരമായ എഴുത്ത്.
    ഇഷ്ടപ്പെട്ടു!

    ReplyDelete
  4. ചെറുവാടി,വര്‍ഷിണി* വിനോദിനി ,ജയന്‍ ദാമോദരന്‍
    വളരെ നന്ദി.

    ReplyDelete
  5. മനോഹരമായ കഥ... വളരെ ടച്ചിംഗ് ആയിരുന്നു

    ReplyDelete
  6. മനസ്സില്‍ നൊമ്പരമുണര്‍ത്തുന്ന ചില ചിന്തകള്‍ എല്ലാവര്‍ക്കുമുണ്ടാകുമല്ലേ....

    ReplyDelete
  7. ചെറിയ വലിയ കഥ..!

    ReplyDelete
  8. നൊമ്പരം പറഞ്ഞു തീര്‍ത്തില്ല ....

    ReplyDelete